Agnieszka i Artur – nasze pierwsze spotkanie to ostatnie dni listopada, chwilę przed wyczekiwanymi przeze mnie wakacjami, kiedy moje myśli wypełniały słońce i morze. Za oknem było zimno i ciemno, spotkaliśmy się w Centrum, nie mogliśmy znaleźć nigdzie wolnego stolika. Na spotkanie przyszli z małym, fajnym facetem – ich synem, który od razu zauroczył mnie swoim uśmiechem. “Dyzio marzyciel” – pomyślałam. I rzadko kiedy moje pierwsze wrażenie jest aż tak trafne… Oni sami przepełnieni byli jakimś szczególnym rodzajem wewnętrznego słońca – biło od nich takie ciepło, że można było się ogrzać. Wyszłam z tego spotkania taka szczęśliwa…

Nasze drugie spotkanie to ich ślub. Zimowy i śnieżny styczeń. Mróz, a znów było ciepło. To jeden z takich dni, kiedy swoją pracę uwielbiam jeszcze bardziej niż zwykle! Czułam się otoczona dobrymi ludźmi, którzy przyjęli mnie i potraktowali jak członka rodziny. To duże wyróżnienie, że mogłam towarzyszyć im podczas tego jednego z najważniejszych dni. Było pięknie!

Kolejne spotkania to klimat wiosenny – plenerowe polowanie na słońce, które koniec końców zrobiło nam niezłego psikusa (ku rozpaczy Agni). Mimo wyścigu z deszczem i walki o promyki – nasz wyjazd do “Niedarzyna” – jak to określił Borys – wspominam ciepło. Myślę, że udało nam się zrobić świetne zdjęcia, pokazać na nich, jak fajnymi są ludźmi i jak bardzo się kochają. Bo naprawdę takiej miłości, jaka połączyła tych dwoje – życzę KAŻDEMU.

Przy oddawaniu im materiału, gula wzruszenia uwięzła mi w gardle. Chyba się polubiliśmy

Po tym dłuuugim wstępie – serdecznie zapraszam do obejrzenia zdjęć z przygotowań wyjątkowej dla mnie pary. Oto Agni, oto Art: