Trochę na przekór temu, co za oknem. Trochę, aby pokazać moje miejsca całkiem magiczne tym, którzy chcą zobaczyć. Trochę, aby powspominać. Aby stałych bywalców zabrać w kawałek mojej podróży. Mojej bajki.

Wszystkie zdjęcia zrobiłam w grudniu 2010, w moim pięknym mieście. Gdzie kiedyś mieszkałam, później długo nie miałam odwagi wrócić (z obawy przed lawiną wspomnień), a gdzie spędziłam piękne kilka tygodni wakacji, krótką chwilę temu.

Dahab.

Te zdjęcia to zapis moich szczęśliwych chwil. Żadne z nich nie jest tu przypadkowo. Nie są reportażem, nie mają prezentować miasta. Mówią o mnie, o moim czasie i moim postrzeganiu tej ukrytej w górach wioski. Z każdym z nich wiąże się jakaś opowieść, kawałek, choćby krótkiej, historii. Może kiedyś będziemy mieć szansę o którymś z nich porozmawiać?

Wróciłam naładowana energią, z głową pełną planów i pomysłów na 2011 rok. Ojj, będzie się działo!

Ale dawno mnie tu nie było. Aż wstyd!

Na usprawiedliwienie powiem, że po długim i wypełnionym zdjęciami sezonie, wybrałam się odwiedzić moje miejsca magiczne. Chwilę mnie nie było, przeżyłam znów wspaniałe momenty i mogłam zatęsknić. Podróże – te bliskie i te dalekie, te w przestrzeni i te w głąb siebie – pozwalają mi się rozwijać, zmienić perspektywę. Dostarczają inspiracji i regenerują.

Wracam z uśmiechem i… zdjęciami.

Wspaniały weekend w Berlinie – bardzo intensywny, wypełniony miejscami, wrażeniami i smakami do granic możliwości. Przede wszystkim jednak – upalny! Udało mi się odwiedzić wszystkie moje miejsca magiczne, kiedyś z jakichś powodów dla mnie ważne… Zanurzyć się we wspomnieniach, ale nie tak, żeby porwała mnie fala melancholii. Czasy się zmieniają, minęło kilka lat. I co? I “mój Berlin” stał się po prostu “Berlinem” – fajnym miastem na weekend. Było cudownie, choć zmęczenia w nocy z niedzieli na poniedziałek nie opiszą chyba żadne słowa.

A fotograficznie – “berlińskie kwiaty”. Migawka z podróży.